In Sint- Truiden, België, zag ik het levenslicht in 1962. Als kind zijn we vaak verhuisd en hebben ook een achttal jaren buiten deze landsgrenzen geleefd,  eerst in Engeland, daarna in Frankrijk.   Telkens als het huis geschilderd en behangen was, was het weer tijd om verder te gaan!  Nieuwe wegen inslaand, het vertrouwde achterlatend en uiteindelijk je toch weer thuis voelen.

Door het contact met paarden en later in mijn professionele loopbaan als kinesitherapeute kwam ik steeds tot de vaststelling dat er een grote mate van gelijklopendheid is in omgang: de ontmoeting, observatie, uitwisseling, acceptatie en dan samen op weg gaan, steeds zoekend naar de beste vorm van begrip, inzicht en kunde.

Bij het schilderen is dit niet anders. Zoekend naar de beste manier om kleur, penseelstreken en vorm tot een geheel te brengen dat een mogelijke weergave is van de afgelegde weg, soms door ook paden vrij te maken en niet alles te willen invullen, door het toeval een kans te geven; zo ontstaan patronen en vormen die voor ons eerst niet zichtbaar waren. 

Met dank aan de Academie Arendonk die me na mijn vijfjarige opleiding in de schilderkunst nu begeleiden met mijn eigen werk in de specialisatiegraad.